Մայիսի 28-ին Հանրապետության հրապարակում տեղի ունեցած զորահանդեսի ընթացքում ցուցադրված սպառազինության և ռազմական տեխնիկայի մասին (որոնք հիմնականում ձեռք են բերվել 2022-2025 թվականներին, չնայած կային նաև դրանից առաջ գնվածներ) տարբեր գնահատականներ եղան, և դրանցում շատ էին քաղաքական և ոչ մասնագիտական գնահատականները։ 168.am -ը փորձել է ճշտել նաև «Հենակետ» ռազմական վերլուծական կենտրոնի հիմնադիր Վիտալի Մանգասարյանի կարծիքը զորահանդեսում ցուցադրված զինատեսակների և համակարգերի վերաբերյալ, հաշվի առնելով Ադրբեջանի ռեսուրսը և ժամանակակից պատերազմի պահանջները, ինչպես նաև այն, որ Հայաստանը որդեգրել է պաշտպանական քաղաքականություն, չնայած պաշտպանություն ասվածն իր մեջ հարձակողական և հակահարձակողական տարրեր է պարունակում: – Առաջին հայացքից ցուցադրված տեխնիկան, անկասկած, ոգևորող տպավորություն էր թողնում, հատկապես տեղական ռազմարդյունաբերության կողմից մշակված և ստեղծված մի շարք լուծումները։ Դրանցից շատերը ցույց են տալիս, որ Հայաստանում պահպանվել և զարգացել է ինժեներական միտքը, որը նույնիսկ ամենածանր պայմաններում շարունակում է նոր լուծումներ առաջարկել պաշտպանության ոլորտի համար։ Միևնույն ժամանակ պետք է հասկանալ, որ նման տեխնոլոգիական լուծումների ստեղծումը մեկ կամ երկու տարվա աշխատանքի արդյունք չէ։ Դրանք տևական, երբեմն՝ տասնամյակների ընթացքում կուտակված գիտելիքի, փորձի և հետևողական աշխատանքի արդյունք են։ Ավելին, դեռևս 2016 թվականի Ապրիլյան քառօրյա պատերազմից հետո բազմաթիվ հայ ինժեներներ, գիտնականներ և մասնագետներ սկսեցին ակտիվորեն մտածել ու մշակել տարբեր տեխնոլոգիական լուծումներ՝ հաշվի առնելով ժամանակակից մարտադաշտի փոփոխվող պահանջներն ու մարտահրավերները։ Այսօր դրանց մի մասի արդյունքները տեսանելի են դարձել հանրության համար։
