Ուգանդայում շաբաթ օրը տեղի է ունեցել Թորոյի թագավորության արքա Օյո Նյիմբայի հուղարկավորությունը։ Նա մահացել է 34 տարեկանում՝ քաղցկեղի դեմ երկարատև պայքարից հետո։ Այս մասին գրում է Associated Press-ը։ Նրա մահը վեճ է հարուցել, որը պառակտել է արքայական ընտանիքն ու գրավել ողջ երկրի ուշադրությունը։ Արարողությունը տեղի է ունեցել Ուգանդայի արևմուտքում՝ Դեմոկրատական Հանրապետություն Կոնգոյի սահմանի մոտ գտնվող Ֆորտ Պորտալ քաղաքի մայր տաճարում։ Դրանով ավարտվել է միապետի հիշատակին հայտարարված իննօրյա սուգը։ Ավելի ուշ՝ շաբաթ օրը, Օյոյին հողին են հանձնել նախնիների կողքին։ Օյո Նյիմբա Կաբամբա Իգուրյուկիդի Ռուկիդի IV-ը Թորոյի թագավոր է դարձել 1995 թվականին՝ երեք տարեկան հասակում, հոր մահից հետո։ Մինչև 18 տարին լրանալը նա գտնվել է խնամակալների հսկողության տակ։ Թագադրման օրը տղան անցել է ավանդական ծեսեր (այդ թվում՝ արքայական գերեզմանատանը տեղի ունեցած չափահասության արարողությունը), որտեղ նա պետք է ինը սուրճի հատիկ նետեր հոր գերեզմանին։ Օյոն մահացել է օգոստոսի վերջին և ամուսնացած չի եղել։ Բաբիիտո կլանի ծերերը, որից սերում է իշխող դինաստիան, հայտարարել են, որ թագավորն իրենց հաջորդ չի նշանակել։ Միևնույն ժամանակ, թագավորության այլ ներկայացուցիչները պնդում են, որ նա արտամուսնական որդի ունի։ Նրա անունը հրապարակայնորեն չի բացահայտվել, իսկ սոցիալական ցանցերում ենթադրություններ են հայտնվել առնվազն երկու հնարավոր ժառանգորդների մասին։ Չորեքշաբթի օրը Թորոյի ծերերի կոմիտեն հայտարարեց իր ընտրության մասին՝ որպես գահաժառանգ նշանակելով լրագրող իշխանին։ Այս որոշմանը աջակցեցին ավանդույթի կողմնակիցները, որոնք կողմ են չափահաս միապետի գահակալմանը, սակայն հանգուցյալ թագավորի մերձավոր ազգականները մերժեցին այն։ Օյոյի քույրը՝ Ռութ Կոմունտալեն, հայտարարել է, որ ծերերի որոշումը լոկ «պառակտում և երկպառակություն է սերմանում»։ Նրա մայրը՝ թագուհի-մայր Բեստ Կեմիգիսան, վեճի մասնակիցներին կոչ է արել մի կողմ դնել գահի համար պայքարը և թույլ տալ ընտանիքին հուղարկավորել թագավորին։ Բացառված չէ, որ հաջորդի շուրջ վեճը լուծվի դատարանում։ Օյոյի ազգականները պնդում են, որ նա կտակ է թողել, որը Թորոյի ծերերն անտեսել են։ Ուգանդայի ավանդական միապետները քաղաքական իշխանություն չունեն, սակայն մեծ հեղինակություն են վայելում որպես իրենց ժողովուրդների մշակույթի պահապաններ։ Երկրի թագավորությունները վերացվել էին Մեծ Բրիտանիայից անկախություն ստանալուց հետո, սակայն վերականգնվել են 1993 թվականին։
