Հայաստանի հավաքականը Ազգերի լիգան սկսեց 2:0 հաշվով հաղթանակով։ Երևանի Հանրապետական մարզադաշտում Լատվիան պարտվեց, և Հայաստանը գլխավորեց C լիգայի իր խումբը։ Սեպտեմբերի 28-ին Երևան է գալիս Չեռնոգորիան, որը մեկնարկային խաղում 2:1 հաշվով հաղթել է Կիպրոսին։ Հոկտեմբերի 2-ին Հայաստանի հաջորդ կանգառը Կիպրոսն է։ Ֆուտբոլային օրացույցի համար սա մրցաշարի մեկնարկ է։ Հայաստանի համար նման խաղերը միշտ ավելի մեծ նշանակություն և կարևորություն ունեն։ Փոքր երկրների ազգային հավաքականները վաղուց միայն սպորտային թիմեր չեն՝ դրանք երկրի ամենատեսանելի հանրային կառույցներից են։ Դեսպանատները աշխատում են տարիներով, միջազգային համաժողովները տևում են ժամեր, իսկ ազգային հավաքականի իննսուն րոպեն միլիոնավոր մարդկանց ներկայացնում է նույն դրոշի ներքո։ Պետության անունը հայտնվում է եվրոպական հեռուստաէկրաններին, մարզադաշտերում, վիճակագրական աղյուսակներում և լրատվամիջոցների ու թերթերի վերնագրերում։ Ֆուտբոլն ունի այդ տարօրինակ ուժը։ Հայաստանի նման պետությունների համար միջազգային ներկայությունը մշտական աշխատանք է։ Տնտեսության չափը սահմանափակ է, շուկան փոքր է, աշխարհագրությունը՝ բարդ։ Սպորտը այդ սահմանափակումների մի մասը ժամանակավորապես չեղարկում է, որովհետև խաղադաշտի չափերը բոլորի համար նույնն են։ Խաղադաշտում երկրի չափը որոշիչ գործոն չէ։ Արդյունքը ձևավորվում է կազմակերպվածությամբ, կարգապահությամբ, որակով և պահը օգտագործելու կարողությամբ։ Այդ պատճառով Լատվիայի նկատմամբ 2:0 հաղթանակը միայն մրցաշարային երեք միավոր չէ՝ այն նաև փոքր երկրի մրցունակության, ինքնավստահության և միջազգային ներկայության տեսանելի դրսևորում է։ Հայկական ֆուտբոլի պատմությունը երկար ժամանակ կառուցվել է փայլուն առանձին դրվագների շուրջ։ Եղել են մեծ հաղթանակներ, ուժեղ սերունդներ, հիշվող խաղեր, հետո՝ երկար անկայունություն։ Հաջողությունը հաճախ մնացել է իրադարձություն և չի դարձել համակարգ։ Ազգային հավաքականի գլխավոր մարտահրավերը շարունակականությունն է։ Միջազգային ֆուտբոլում հեղինակությունը կառուցվում է ոչ թե առանձին հաջողություններով, այլ նույն որակը կրկնելու կարողությամբ։ Հաղթանակը արժեք է ստանում հաջորդ խաղում, երբ թիմը պահպանում է կազմակերպվածությունն ու վստահությունը։ Սա սպորտի հին օրենքներից է։ Հզոր ֆուտբոլային հաղթանակները ձևավորվել են մանկապատանեկան դպրոցների, մարզիչների կրթության, ակումբային աշխատանքի, տվյալների վերլուծության և մրցակցային միջավայրի երկար տարիների կուտակումով։ Գերմանական, արգենտինական, բրազիլական, հոլանդական կամ խորվաթական օրինակները հաջողության տարբեր պատմություններ ունեն, սակայն ընդհանուր հիմքը նույնն է՝ տաղանդը արդյունք է տալիս համակարգի ներսում։ Հայաստանի համար այստեղ ավելի լայն դաս կա։ Կոմպակտ պետությունները հազվադեպ են կարողանում իրենց ուժը կառուցել ծավալի վրա։ Նրանց առավելությունը կազմակերպվածությունն է։ Լավ կառավարվող փոքր համակարգը հաճախ ավելի արագ է սովորում, ավելի արագ է արձագանքում և ավելի արդյունավետ է օգտագործում սահմանափակ ռեսուրսը։ Ֆուտբոլային հավաքականն այդ տրամաբանության շատ տեսանելի լաբորատորիան է։ Եղիշե Մելիքյանի թիմի առջև հիմա հենց շարունակականության խնդիրն է։ Լատվիայի նկատմամբ հաղթանակը մրցաշարային երեք միավոր է տվել։ Չեռնոգորիայի հետ հանդիպումն արդեն կստուգի նույն խաղային որակը պահպանելու կարողությունը։Ազգերի լիգայի խմբային փուլում վեց հանդիպում կա յուրաքանչյուր C լիգայի հավաքականի համար, և կարճ մրցաշարում յուրաքանչյուր միավոր արագ փոխում է աղյուսակի կառուցվածքը։ Այստեղ ազգային թիմի շուրջ առաջացող հասարակական զգացողությունն էլ կարևոր է։ Հավաքականի հաղթանակը հազվագյուտ տարածք է ստեղծում, որի շուրջ տարբեր մարդկանց արձագանքը համընկնում է առանց երկար բացատրության։ Ֆուտբոլը մի քանի ժամով հանրային կյանքին տալիս է ընդհանուր ռիթմ։ Այդպիսի պահերը պետության համար նույնպես սոցիալական կապիտալ են։ Սակայն նման հանրային վստահությունը պահպանվում է միայն արդյունքի շարունակականությամբ։ Հայկական ֆուտբոլին այսօր ամենից շատ պետք է շարունակականության մշակույթ։ Այն կառուցվում է ֆիզիկական պատրաստվածությունից, կարգապահությունից, տակտիկական հստակությունից, պահեստայինների խորությունից, մարզչական աշխատանքի որակից և պատանեկան համակարգից։ Հաղթանակն այդ շղթայի վերջնական արդյունքն է։ Լատվիայի դեմ 2:0-ը լավ մեկնարկ է հենց այդ պատճառով։ Այն բարձրացնում է հաջորդ խաղի նշաձողը և մեծացնում պատասխանատվությունը։ Սեպտեմբերի 28-ին Չեռնոգորիայի դեմ Հայաստանը հնարավորություն կունենա ամրացնելու մրցաշարային դիրքը և հաստատելու, որ մեկնարկային հաջողությունը թիմի ձևավորվող որակի արտահայտությունն էր։ Միջազգային ֆուտբոլում հեղինակությունը կուտակվում է խաղ առ խաղ։ Միավորները կարևոր են, սակայն ավելի կարևոր է այն վստահությունը, որը ծնվում է կայուն, կարգապահ, սառը խաղից և կրկնվող արդյունքից։ Հայաստանի հավաքականի հաջորդ խնդիրը հենց այդ վստահությունը կառուցելն է։ Հայաստանը մեկնարկը հաղթել է։ Հիմա պետք է սովորել շարունակել հաղթել։
