Շաքիի դեպքը բացահայտեց սահմանային անվտանգության մի կարևոր խնդիր․ վտանգի մասին բնակչությունը պետք է տեղեկություն ստանա այնքան արագ, որ հասցնի ճիշտ արձագանքել։ Ադրբեջանցի զինծառայողը աննկատ հատել է Հայաստանի սահմանը, հասել Շաքի և ներխուժել բնակելի տուն։ Հարձակման հետևանքով Անի Ավետիսյանը հրազենային վիրավորում է ստացել, իսկ նրա երեխաները հայտնվել են սպառնալիքի առաջ։ Այս դեպքը բացահայտում է պետական անվտանգության համակարգում մի էական խնդիր։ Սահմանը պահպանելը սահմանապահների գործն է, բնակչության անվտանգությունն ապահովելը՝ պետական ամբողջ համակարգի։ Երբ զինված անձը հայտնվում է բնակավայրի մոտ, բնակիչը կարող է առաջինը նկատել վտանգը և ահազանգել իրավապահներին։ Դրա համար նա պետք է ժամանակին տեղեկացված լինի։ Բնակիչը պետք է նախապես իմանա վտանգի մասին։ Պետք է հստակ իմանա՝ ում են որոնում, ինչ վտանգից պետք է զգուշանա, ինչ անել կասկածելի հետքի կամ շարժի դեպքում, ում անմիջապես դիմել և ինչպես պաշտպանել ընտանիքի անդամներին, հատկապես երեխաներին։ Ժամանակին ստացված նախազգուշացումը կարող էր կանխել Շաքիի ընտանիքի մուտքը վտանգավոր տարածք։ Կոտրված ապակին կամ վնասված դուռը նկատելիս ընտանիքը կարող էր տուն չմտնել և անմիջապես ահազանգել իրավապահներին։ Այդ մի քանի րոպեն կարող էր վճռորոշ լինել։ Պետական հաղորդակցության իմաստը հենց սա է՝ վտանգի մասին տեղեկությունը հասցնել մարդուն այնքան արագ, որ այն դառնա գործողության։ Սահմանամերձ բնակչությանը վտանգի մասին չտեղեկացնելը ինքնին անվտանգության խնդիր է։ «Խուճապ չ
