Լուսինե Բադալյանը ստանձնում է ԱԺ առողջապահության հանձնաժողովը մի պահին, երբ ոլորտում միաժամանակ փոխվում են ֆինանսավորման տրամաբանությունը, ծառայությունների հասանելիությունը և ամբողջ համակարգի կազմակերպումը։ 2026-ից համընդհանուր ապահովագրության տարեկան ամբողջական դրույքաչափը մեկ անձի համար 129 600 դրամ է՝ ամսական 10 800 դրամ, իսկ առողջապահության պետական ծախսերը 2026-ին նախատեսվել է բարձրացնել ՀՆԱ-ի 1.5%-ից մինչև 1.8%։ Բայց ապահովագրության ներդրումը դեռ չի լուծում հիմնական հարցը՝ մարդն ի՞նչ որակի ծառայություն է ստանում իր վճարած գումարի դիմաց, ինչո՞ւ որոշ ծառայություններ շարունակում են համավճար պահանջել, և արդյո՞ք նույն համակարգը հավասարապես հասանելի է Երևանում ու գյուղում։ Թվերը այստեղ շատ կոշտ են․ Հայաստանի բնակչության մոտ 37%-ը ապրում է Երևանում, բայց բժիշկների շուրջ 72%-ը աշխատում է մայրաքաղաքում։ 2023-ին Երևանում եղել է մոտ 67.9 բժիշկ 10 հազար բնակչի հաշվով, մարզերում՝ ընդամենը 19.5, իսկ մարզային բուժհաստատություններում գրանցվել է բժշկի 317 թափուր հաստիք։ Այսինքն՝ համընդհանուր ապահովագրությունը կարող է ֆինանսավորել բուժօգնությունը, բայց այն ինքն իրեն բժիշկ չի տանի գյուղ և մասնագետ չի ստեղծի մարզում։ Եվ այս ամենը քննարկվում է նոր Ազգային ժողովի քաղաքական բավական կոշտ մեկնարկի պայմաններում․ ՔՊ-ի թեկնածուներն ընտրվել են հանձնաժողովների նախագահներ, «Հայաստան»-ի թեկնածուն նույնպես ընտրվել է, իսկ «Ուժեղ Հայաստանի» երեք թեկնածուները չեն ստացել անհրաժեշտ ձայները և խմբակցությունը նոր թեկնածուներ է առաջադրելու։ Այսինքն՝ Լուսինե Բադալյանի հետ խոսակցությունը նաև այն մասին է, թե ինչպիսի խորհրդարան է ձևավորվում՝ վերահսկողության, ընդդիմության իրավունքների և քաղաքական մրցակցության տեսանկյունից։ Առավել մանրամասն՝ տեսանյութում
