Հայաստանը մտել է մի փուլ, որտեղ ներքին քաղաքականությունը այլևս հնարավոր չէ առանձնացնել արտաքինից։ Ռուսաստանի հետ հարաբերություններում միաժամանակ վերադառնում են ռազմաբազայի, երկաթուղու, գազի և տնտեսական կախվածությունների հարցերը, Ադրբեջանի հետ գործընթացը մոտենում է ավելի դժվար որոշումների, իսկ երկրի ներսում ազգային ընտրություններից հետո պայքարը տեղափոխվում է դատարաններ, համայնքներ և պետական ինստիտուտների շուրջ։ Այսպիսի փուլերում ընդդիմության արժեքը չափվում է ոչ թե միայն իշխանության սխալները բացահայտելու կարողությամբ։ Շատ ավելի կարևոր է հասկանալ՝ ունի՞ ընդդիմությունը պետության համար իրագործելի այլընտրանքային նախագիծ։ Այսօր առանցքային հարցն այն է, թե ինչ պատասխան է առաջարկում ընդդիմությունը Հայաստանի առջև միաժամանակ բացված մի քանի ռազմավարական խնդիրներին՝ Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների վերակառուցումից և Ադրբեջանի հետ խաղաղության գործընթացից մինչև երկրի ներսում արդարադատության նկատմամբ վստահություն, քաղաքական նոր վերադասավորումներ և առաջիկա ՏԻՄ ընտրություններ։ Այլ կերպ ասած՝ ինչպիսի՞ Հայաստան է առաջարկվում գործող քաղաքական կուրսի փոխարեն, և որքանո՞վ է այդ այլընտրանքը դիմանում իրականության փորձությանը։ Զրուցել ենք Ազգային ժողովի Ուժեղ Հայաստան խմբակցության պատգամավոր Դավիթ Ղազինյանի հետ։ Առավել մանրամասն՝ տեսանյութում
